Ik stelde me de vraag, wat gaan we doen? Het was buiten 10 graden en de zon scheen volop. We konden gaan shoppen, of gaan wandelen wat ik beide met veel plezier doe. Maar ik wilde wat anders gaan doen, iets actiefs maar wel zodat ik buiten kon zijn en van de natuur kon genieten.

Mijn vriend fietst veel en hij stuurt me wekelijks foto’s door van de mooie stranden en duinen waar hij doorheen fietst. Ik bedacht me dat ik dat ook wel eens wilde en stelde dit voor aan hem. Maar Nik, zei hij, je hebt toch helemaal geen fiets. Ik had daar natuurlijk al het een en ander over opgezocht. Ik liet de site zien van een fietsverhuurbedrijf, waar ze ook vrouwen mountainbikes verhuren. Ik keek hem aan en zei dit gaan we doen vandaag.

Nu iets waar ik een beetje tegenop zag. Wat doe je aan!? Zelf heb ik geen beschermbroekje of winddichte trui. Gelukkig had Tim nog wel een charmant setje kleding wat ik aan kon. Ik had een blauwe winddichte sweater aan en een lekker strak fietsbroekje met bescherming wat zeker aan te raden is. Zelf deed ik mijn eigen sportbroekje eroverheen om het fietsbroekje een beetje te camoufleren want sexy is het niet.

Bepakt en wel kwamen we aan in Schoorl. Ik kreeg nu toch wel een beetje kriebels in mijn buik. Ik zag het al helemaal voor me. Tim honderd meter voor mij en ik puffend en hijgend achter hem aan. Gelukkig is mijn conditie nog best prima en daarnaast bedacht ik me dat hij mij vast wel een duwtje in de rug zou geven als het niet meer zou gaan.

Daar stond ik dan boven op een zandheuvel met trillende beentjes. “Gewoon gaan en zachtjes remmen”, riep Tim onderaan de zandheuvel. Uiteraard liet ik mezelf niet kennen en ging ik deze uitdaging aan. Ik liet mijn fiets naar voor rollen en daar ging ik dan zo die heuvel af. Eenmaal beneden was ik zo trots op mezelf. Ik remde af en keek achterom, daar stond Tim, trots naar me te kijken. De adrenaline gierde door mijn lijf. “Zie je wel dat je het kan”, riep hij naar me!

Zelfverzekerd fietste ik door alsof ik dit al jaren deed.

De beklimming brengt je naar de Schoorlse Nok, het hoogste duin van Nederland, 48 meter boven zeeniveau. Die klim voel je goed aan de kuiten, billen en bovenbenen. Uitgeput en wel sta ik op het hoogste puntje van Schoorl. Met een prachtig uitzicht en weer met kriebels in mijn buik. Wat is Nederland toch prachtig. Ik stelde mezelf ook de vraag: waarom heb ik dit nou nooit eerder gedaan? Het is leuk, je bent in beweging en je ziet een heel mooi stukje Nederland.

Ik hoop dat ik jullie een beetje warm heb kunnen krijgen om ook eens lekker wat anders te gaan doen. Trek je meest charmante sportoutfit uit de kast en wie weet heeft je vader of broertje nog wel ergens een fietsbroekje liggen.

Nog geen idee wat je met Valentijn moet doen? “hint hint”

Onderstaand een aantal foto’s van mijn fietsavontuur in Schoorl:

2015-10-11 13.27.44

2015-10-11 13.28.59

2015-10-11 13.27.47

2015-10-11 13.28.43

Foto’s gemaakt door Tim Meijer